If I Stay

If I stay poster

If I Stay (Nederlandse titel Als ik blijf) is geschreven door Gayle Forman. Het boek gaat over Mia en Adam. Mia speelt cello, en heeft recent auditie gedaan voor het conservatorium Julliard in New York. Haar vriend Adam speelt in een populaire band. Maar dan raakt Mia in coma door een auto ongeluk wanneer ze met haar gezin een dagje weg gaat. Terwijl ze in coma ligt, ziet Mia van alles gebeuren in het ziekenhuis. Men ziet haar niet, maar zij ziet hen wel. Allerlei herinneringen komen bij haar boven en Mia beleeft allerlei dingen van haar leven opnieuw in haar gedachten.

Mijn verwachting klopt! Ik had jullie hier verteld dat ik dacht dat ik de film beter vind dan het boek, omdat het boek niet veel spanning heeft en dat maakt een boek voor mij toch een beetje saai. De film was prachtig, maar laten we bij het begin beginnen.

Net als in het boek, begon de film met de introductie van Mia’s gezin en dat ze een dagje weggaan. Het begin was erg goed, want als je eerst niet wist waar de film over gaat (je had de trailer niet gezien, kende de (film) personages niet, het verhaal niet etc.) heb je in de beginscène kennis gemaakt met Mia’s gezin en met Adam. Je bent ook op de hoogte gebracht van Mia’s liefde voor de cello, en van Adams band.

Ik mag de personages heel erg! De ouders vind ik echt super cool en Teddy is zo lief! Mij vallen bepaalde dingen op, die niemand anders opvallen. De jonge moeder van Mia (in de flashbacks van vroeger) heeft namelijk een neuspiercing en de oude niet. Ze zal ‘m d’r in de loop der jaren wel hebben uitgehaald 😉
De grootouders van Mia vind ik ook cool. Oma heeft niet zo’n grote rol, maar opa is echt cool. Hij zegt zulke lieve dingen, zoals wanneer hij Mia thuisbrengt van de auditie voor Julliard en aan Mia’s ziekenhuis bed. ❤ !

Mia en Adam zijn ook cool, maar ze schelen wel veel in lengte. Ik ben dan weer zo iemand die hun lengtes meteen op gaat zoeken: Chloë Grace Moretz is 1.64 m en Jamie Blackley 1.83 m. Wow, Chloë is echt klein!
In het begin is de omgang tussen Mia en Adam heel anders dan daarna. Het lijkt echt alsof ze niet van elkaar houden. Echt jammer, zeker een minpunt. Het ligt denk ik aan het verhaal, hoewel ik het in mijn herinnering in het boek meeviel.

De overgangen van nu en naar herinnering, zijn in het boek natuurlijk veel makkelijker dan in een film: je begint gewoon een nieuw hoofdstuk, of een nieuwe alinea. In een film is dat een stuk moeilijker. Dat was ook te merken, want ik vond lang niet alle overgangen even goed. De hele abrupte overgangen waren voor mij erg storend, want dan zat je opeens weer in het nu terwijl ik – voor mijn gevoel – nog midden in een concert van Adam’s band zat, bijvoorbeeld. Er zaten ook hele mooie overgangen tussen, die kwamen vooral aan het einde. Als er muziek in zit, als ze niet meteen ergens zijn maar eerst vanaf buiten inzoomen, als Mia als voice-over praat.. Ik vind de scènes met rustige muziek en met Mia’s stem op de achtergrond sowieso erg mooi.

Spoiler in deze alinea! Alle bovengenoemde minpunten werden voor mij tegen het einde goed gemaakt. Het laatste kwartier – of weet ik veel, ik had echt geen idee hoe lang de film al bezig was, maar dat kon me ook niks schelen – was prachtig! Het echte einde, de laatste halve minuut was.. Laat ik het apart noemen. Het einde viel echt heel erg tegen, dat was echt heel stom. Pats boem, Mia wakker, einde film. Het kwam veel te abrupt.

Best day

Mijn favoriete scène is echt wel die van de Best day. Kim zit aan Mia’s bed en laat een foto zien die op die dag is gemaakt, en dan komt de herinnering boven. De hele familie zit in de tuin en dat is sowieso al een heel mooi plaatje. Mia gaat samen met de rest van de familie spelen: zij op de cello, Adam op de gitaar, nog wat andere mensen.. De Mia in coma staat op het balkon toe te kijken met een glimlach. Dat liedje is gewoon terug te vinden in de If I Stay-playlist op Spotify, maar ik wil er zooo graag het beeld bij hebben! Anders is het voor mijn gevoel echt niet compleet. Elke keer kijk ik dit weer met een glimlach. Het geheel, het samen gezang, vind ik zo mooi!! Dit filmpje is iets langer, maar er zijn ook foto’s van de beste dag van fans in verwerkt.

Ik had meer cello muziek verwacht, dat viel een beetje tegen want het was vooral Adams muziek. Verder waren sommige overgangen een minpuntje, het einde was erg apart, maar ik vond dat de personages erg goed speelden. Ze pasten goed bij elkaar en vormden samen een goed geheel vormden. Ik kijk nu al uit naar de verfilming van Where She Went! (Al is het nog niet zeker of het laatste deel van de duologie ook wordt verfilmd, maar ik ga daar wel vanuit natuurlijk!)

Mijn rating:  ★★★★

6 Comments

  1. Pingback: Tip: e-books voor 5 euro | Femke leest!

  2. Pingback: SSS: 6 boekverfilmingen die ik tot nu toe heb gezien | Femke leest!

Reageer gerust! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s