Mini-recensies #0

Zoals ik een lange tijd geleden ook aankondigde, stapelt mijn recensieachterstand zich steeds op. Eigenlijk geldt dat als ik niet meteen dezelfde of volgende dag een recensie heb geschreven, het al te laat is en er niet meer van komt omdat ik mijn eindoordeel dan niet meer (goed) kan beargumenteren.

Ik weet dat het geen verplichting is om elk gelezen boek te recenseren, maar ik vind het zonde om mijn mening niet te delen. Soms wil ik een boek toch nog graag in het zonnetje zetten of juist laten weten dat je een bepaald boek naar mijn mening beter niet kan lezen. Vandaar dat ik bij deze de mini recensies wil introduceren!

In elke editie zal ik van ongeveer 3 gelezen boeken in een paar zinnen samen vatten wat ik (dacht dat ik) er van vond. Over de manier waarop ik dit het beste kan vormgeven heb ik lang lopen tobben. Vele boeken zijn niet meer binnen handbereik, dus ik kan er moeilijk een foto van nemen. Daarnaast vind ik het een beetje raar om de hele achterflaptekst te tonen als die langer is dan de recensie zelf.

Al snel kwam ik tot de conclusie dat ik het dus beter niet kan doen zoals ik bij de gewone recensies doe. Vandaar dat ik een standaard formatje in elkaar knutselde om elke keer weer te gebruiken. De eerste poging – exclusief het schrijven van de tekst – kostte me ruim drie kwartier. Helaas ben ik nog niet tevreden, maar voordat ik er nog meer tijd aan besteed, wil ik het graag even met jullie delen.

minires1

Ik wilde bovenstaande afbeelding dus zo groot hebben dat het normaal te lezen is. Mislukt, maar als je erop klikt dan ziet het er (hopelijk) zo uit als ik wil. Nog een minpuntje is dat je de foutgespelde woorden ziet, met dank aan de spellingcontrole in Word.

Waar ik dan wel tevreden over ben? De twee aparte vakken. Het lijkt mij duidelijk dat het linker gegevens van het boek weergeeft, dat is al te merken aan de eerste cursief gedrukte regel. Een wolkje weergeeft een gedachte en ook door de in één oogopslag zichtbare sterrenbeoordeling moet duidelijk worden dat dat mijn mening is.

De schoonheidsfoutjes vind ik dan nog niet zo erg, maar ik ben bang dat het niet te lezen is. Vandaar dat ik aan jou wil vragen: is zo’n mini recensie duidelijk? En vind je het in zo’n plaatje inderdaad beter/mooier/overzichtelijk/etc. dan zoals hieronder bijvoorbeeld? Ik hoor graag van je! 🙂

HET MES DAT NIET WIJKT (CHAOS #1) – PATRICK NESS
Moon (2013), YA dystopisch

Todd Hewitt is de laatste jongen in Prentissdorp, een dorpje waar alleen mannen leven in de Herrie, waardoor je iedereen hardop kan horen denken. Samen met zijn hond Manchee slaat Todd noodgedwongen op de vlucht. Het meisje dat hij ontmoet sluit bij hen aan, maar vluchten is niet makkelijk als iedereen je kan horen…

Mening: 

Als ik terugdenk aan dit boek, denk ik aan de rottige schrijfstijl met expres fout geschreven woorden zoals koncentraatie en reaktie. Hoewel het een origineel verhaal is met een leuke opzet en levensechte personages die je zo voor je ziet, zijn de kromme zinnen erg vervelend. Het moet je boek maar zijn; mijne was het in ieder geval niet.

Advertenties

7 Comments

  1. Ikzelf vond het boek echt geniaal, juist omdat de woorden verkeerd geschreven waren, dat vind ik juist zo kenmerkend! Maar dat is wel omdat ik weet dat het de bedoeling is, tegen fouten die per ongeluk zijn gemaakt kan ik dus écht niet.
    En wat grappig, die minirecensie! Het ziet er gaaf uit, en is prima te lezen, hoor! 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Pingback: Mini recensies #2: Lobsters en Onzichtbaar | Femke leest!

Reageer gerust! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s