Recensie | De geur van vrijheid

Titel: De geur van vrijheid
Originele titel: Non dirmi che hai paura
Auteur: Giuseppe Catozzella
Uitgever: De Geus (september 2014)
Genre: roman, non-fictie
Mijn waardering: ★★★★
Koop dit boek bij Bol.com

Samia zit het hardlopen in het bloed. Ze deelt haar passie met haar vriend en hardloopcoach Ali. Samia traint ’s nachts, in een verlaten stadion, en is geselecteerd voor de Olympische Spelen in Peking. Ze wint niet, maar alle ogen zijn op haar gericht. Iedereen denkt dat ze op de volgende Spelen wel zal winnen. Maar dan wordt alles moeilijk thuis, in Somalië.

IMG_8196

Ik weet even niet waar ik moet beginnen. Ik heb het boek net uitgelezen en staar naar het witte scherm voor me. Het hele verhaal overrompelde me een beetje. Het lijkt zo onrealistisch dat het broodmagere meisje van zeventien dat uit een oorlogsland komt, zonder atletiekbaan en zonder trainer, meedeed aan de Olympische Spelen in Peking. En toch is het zo, bevestigt ook het beeldmateriaal dat ik net heb bekeken. Ik had haar zo veel meer gegund.

Giuseppe Catozzella heeft dit boek geschreven naar aanleiding van het levensverhaal van de Somalische atlete Samia Yusuf Omar. Het komt overeen met de werkelijkheid en toch is het anders: dat vind ik een pluspunt. Het is mooi om te voelen hoe Samia droomde, en ondanks dat ze niet veel werd gesteund door haar omgeving en land, toch doorzette. Daar heb ik bewondering voor, haar kracht is inspirerend.

De auteur met de niet-uit-te-spreken-naam heeft zich heel goed ingeleefd in Samia (ik-persoon). Hij heeft zich het verhaal goed eigen gemaakt door haar zus veel te interviewen. Het verhaal is grotendeels verteld vanuit de verleden tijd. Ondanks dat ik dat meestal veel te afstandelijk vind, past dat heel goed bij dit boek. Ik vond niet elk stuk even interessant, maar dat is ook niet relevant. Naar mijn mening heeft dit boek een belangrijke boodschap en het is een mooi middel om Samia’s verhaal te verspreiden. Jong en oud raad ik dit boek aan, iedereen die een aangrijpend verhaal wil lezen.

Pas als je het licht ziet, nadat je lange tijd in het duister hebt gezeten, herinner je je de kleur van dingen (pagina 253)

Samia’s verhaal had geen realiteit hoeven zijn. Toch is het gebeurd. Laten wij er dan voor zorgen dat Samia’s verhaal voor anderen geen realiteit wordt. Ze is een van de velen die de kans niet krijgt, maar wel een van de weinigen die blijft hopen. Haar verhaal vertelt hoe ver je kan komen zolang je je voor je droom inzet. Een verhaal dat je niet meer loslaat.

IMG_8194

Advertenties

3 Comments

  1. Pingback: Aanraders | Maatschappelijke boeken | Femke leest!

Reageer gerust! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s