Femke las eens wat anders: De oceaan aan het einde van het pad

Een boekentip krijgen is altijd leuk. Maar Hebban had deze maand bedacht om een boek buiten je comfort zone aan te raden. Zo kreeg ik de tip De oceaan aan het einde van het pad (Neil Gaiman). Nieuwsgierig als ik was heb ik het boek gelezen, ik wilde wel eens wat anders proberen! Hoe beviel het me om buiten mijn comfort zone te stappen?

hebbanboekentipper

Over het boek 

‘Een fantasy voor YA en voor volwassenen’ werd me verteld in de toelichting bij de tip. Dat is iets wat ik niet gewend ben, toch leek het me wel een mooi verhaal. Onderstaande omschrijving, afkomstig van Hebban, klinkt namelijk ook wel als een roman, en dat vind ik wel mooi.

IMG_0640

Een man op leeftijd keert voor een begrafenis terug naar zijn ­geboortedorp. Het huis waarin hij opgroeide, bestaat niet meer, maar wel staat de oude boerderij er nog waar zijn jeugdvriendinnetje woonde. Vanaf het moment dat hij het erf oploopt, wordt hij overspoeld door herinneringen.

Het voelt alsof hij weer die zevenjarige jongen is, verstrikt in een wonderbaarlijk avontuur dat zijn hele wereld op z n kop zet. Zoals geen ander het kan, neemt Neil Gaiman zijn lezer meesterlijk bij de hand op een tocht van vergeving, berusting en volwassen worden.

IMG_0641

Mijn mening

Het verhaal bestaat uit een proloog en een epiloog, met in het midden hoofdstukken die één en al terugblik zijn naar de jeugd van de oude man. Hij was een zevenjarig jongetje, hij had een vriendinnetje in de buurt, Lettie, en er kwam ook nog eens een oppas Ursula bij hen thuis. Dat is tot hoe ver ik het volgde. Toen ik het nog snapte, was het leuk. Het was mooi opgeschreven, het was redelijk vermakelijk om de hoofdpersoon te volgen.

IMG_0643

Maar op een gegeven moment werd het raar. De jongen en Lettie beleefde avonturen, ze haalden dingen uit. Uiteindelijk ging er ook nog iemand dood en er verdween iemand, maar ik snapte niet hoe dat allemaal zat. Te fantasy voor mij? Ik denk het stiekem toch wel. Wat dat betreft is het dus niet goed bevallen. Dat soort rare verschijnselen, zoals (denkbeeldige) gesprekken met (denkbeeldige) wezens, vind ik niet leuk om over te lezen. Dat haalde het plezier dus ook weg voor dat gedeelte.

Het einde vond ik wel weer leuk, met name het epiloog, al zaten daar ook weer wat fantasy-elementen in. Al met al beviel het romangedeelte me (mooi verhaal) in tegenstelling tot het fantasydeel (vaag verhaal). Kunnen we concluderen dat ik het meeste plezier beleef door boeken binnen mijn comfortzone te lezen? Blijkbaar wel.

IMG_0646

Aanwinst voor mijn boekenkast

Toch heb ik geen spijt dat ik het heb geprobeerd. De vormgeving is zeker een pluspunt. Ten eerste is dat heel fijn tijdens het lezen: je vliegt door het boek heen. Ook kan je het boek fijn vasthouden in je hand. Het is namelijk een hardcover met een dustjacket. Onder de dustjacket – dat papietje – schuilt een mooie, matte, blauwe, glimmende cover met een emmer erop.

IMG_0651

Prachtig! Het is echt een aanwinst voor mijn boekenkast, en dat voor slechts een tientje bij Bol.com! Al met al is het een leuke leeservaring en ik ben blij dat ik de uitdaging heb aangenomen. Het boek is niet echt wat voor mij, maar als het wel binnen jouw comfortzone past, raad ik het boek zeker aan. Het verhaal is mooi opgeschreven en voor deze uitvoering kan je het boek echt niet laten liggen!

Durf jij buiten je comfortzone te stappen?

IMG_0672

2 Comments

  1. Pingback: Lezen in de meivakantie: wrap up april en tbr readathon | Femke leest!

  2. Pingback: Bookhaul | Wat ik kreeg voor mijn verjaardag | Femke leest!

Reageer gerust! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s